ඔයාලා එක්ක සාප්පු ගානෙ රස්තියාදු වෙන්න තිබුනා.

මට ලස්සන ගවුමක් ගේන්න හොදේ. වෙනදා වගේ මං ඇයට සුපුරුදු විදියට කිව්වේ මට ඕන විදිය ගැන එයාට විස්තර කරන ගමන්. සමහර වෙලාවට මගේ හිතට හරි යන විදියට ගේන්න හැමවෙලාවෙම එයාලට බැරි වුනා.ඒත් මං මුකුත් නොකියා හොදයි ලස්සනයි කිව්වේ හිත රිද්දන්න මං කැමති නැති නිසා. මටත් ඔයාලා එක්ක shopping යන්න ඇත්නම්.මට ඕන ඒවා මගේ හිතේ හැටියට... Continue Reading →

Advertisements

මේක ලියන්නේ ඔයාට

මං දන්නවා ඔයා මේක කියවනවා කියලා . මං මේක ලියන්නේ ඔයාට. අනිත් අය සමහර විට කලබල වේවි . එයාලා හිතයි මං ලියන්නේ එයාලට කියලා. නෑ. මේක ඔයාට. ඔයා දැනගන්න ජීවිතේ කියන්නේ පහසු දෙයක් නෙවේ. හැම දවසක්ම අභියෝගයක්. සමහරවිට උදේට ඇදෙන් නැගිටින්න බැරි තරම් අමාරු දවසක් වෙන්න පුලුවන්. සිනහවකින් යතාර්ථයට මුහුණ දෙන්න . ඔයා දන්නවද ඒ... Continue Reading →

ජීවිතේ ලස්සනම මොහොතවල් මග හැරී ඇත.

කණගාටුවෙන් ලියමි. කෙසේ කොහොම කොතැනින් පටන් ගන්න දැයි මම නොදනිමි. නමුත් ජීවිතේ සොදුරුම ලස්සනම මොහොතවල් මට මග හැරී ඇතැයි දැනෙන්නෙමි. දන්නෙමි. දකින ඇසෙන දේ දිහා උපේක්ෂාවෙන් බලන්නට තැත් කලත් මා ද හදවතක් ඇති හැගීම් දැනීම් දැනෙන මනුෂ්‍යයෙකු බැවින් හිත සැලෙන එක විටෙක මට ද වලක්වා ගත නොහැක. මුලු ලෝකයෙන්ම මිදී කිසිත් නොපෙනෙන තැනකට යන්න ඇත්නම්... Continue Reading →

තිර පිටපත ඔයාට ඕන විදියට ලියන්න ..

මං මේසෙ ලග පුටුවේ වාඩි වුනේ ඈ දිහා කදුලු පිරුනු ඇස් අස්සෙන් බලන ගමන්. " ඇයි මේ අඩන්නේ? " ඇය මගේ ඇස් අතරින් වැටුනු කදුලු දැකලා එහෙම ඇහුවා. " මට පිස්සු වගේ. මං කිසිම වැඩකට නැති කෙනෙක් හැමදේම එපා වෙලා." මං හුස්ම ඉහලට අදින ගමන් එහෙම කිව්වා. " ඔයා දන්නේ නෑ හැමකෙනෙක්ටම එක පාරක් හරි... Continue Reading →

මට වටිනම කෙනා..

මිනිස්සු විදියට උපත ලබපු අපි මිනිස් ජීවිතයේ වටිනාකම වගේම මිනිසෙකු ලෙස ජීවත් විය යුතු ආකාරය හරි හැටි අවබෝධ කර නොමැති බව අද සිදුවන බොහෝ සිදුවීම් වලින් මනාව නිරූපණය වේ. තමන්ගේ ජීවිතය සේම අන් අයගේ ජීවිත වල ඇති වටිනාකම නොදත් මිනිසුන් අනුන්ගේ ජීවිතය උදුරා ගැනීමට මෙන්ම බලාපොරොත්තු සිද බිද දැමීමට දෙවරක් නොසිතන්නේ පරාර්ථකාමී යැයි ලොවට පෙන්වා... Continue Reading →

ඒ ගෑනු ලමයා ..

මං හිටියේ අපේ දැන් තියෙන ගෙදර නෙවේ. ඒත් මං හිටියේ ඒ වෙලාවෙ අපේ කියලා හිතෙන ගෙදරක තමා. මගේ වයසේ ගෑනු ලමයෙක් , මං එයාව මීට කලින් දැකලා නෑ. ඒත් එයා අපෙ ගේ ඇතුලට ඇවිත් කලබලෙන් වගේ එයාගෙ කාමරේට ගියා. කැම්පස් එකේ ඉදන් ආපු ගමන් කියලා මට තේරුනා. මං හිටියේ සාලේ පුටුවේ වාඩි වෙලා පත්තරයක් බල... Continue Reading →

කොහොමද ඔයා රැල්ල පාගන්නේ ??

නිරන්තර ගමන් බිමන් වල නොයෙදුනත් ඉදලා හිටලා ගමනක් යන්න ලෑස්ති වෙද්දී හැඩ වැඩ වෙන්න වැඩි කාලයක් අනිත් ගැහැනු ළමුන්ට වාගේ යොදවන්න මං කැමති නෑ.එහෙම ඉන්න අකමැත්තකට නෙවේ. එහෙම කරන්නේ ඇයි කියලා මගෙන්ම අහද්දී උත්තර නැති නිසා.කණ්ණාඩිය ලගට ගිහින් ආයෙත් එබුනේ අඩු පාඩුවක් තියේද බලන්න ." කෝ එන්න ලිප්ස්ටික් ටිකක් ගාමු." ඇයගේ කටහඩ අවදි වුනේ එතකොට.... Continue Reading →

ගුරුවරුන් අතර ගුරු මවුන් …

"කොහොමද දරුවෝ මං ඔයා බලන්න ඕන නිසාමයි ආවෙ" කියමින් අත අල්ලා ගෙන සැප දුක් විමසුවේ මාගේ පාසලේ පලමු වසර පංතිභාර ගුරුතුමියයි. මුලින්ම පාසලේ අකුරු ඉගැන්වූ දෙවෙනි මවුයි. මාගේ පාසල් ජීවිතයේ මුන ගැසී ඇති ගුරුවරුන් අතරින් ගුරු මවක් වූ ඈ හැකි සෑම විටම මා සොයා පැමිනියේ මා හට ඇය බැලීමට ඒම නොහැකි බව හොදින් දන්නා නිසාවෙනි.... Continue Reading →

නිහඩ අකුණු …

හාත්පස අදුරින් වෙලාගෙන වහින වැස්ස වෙලාවකට සොදුරුයි. ආදරණීයයි. හිතට වගේම ගතට දැනෙන සීතල අස්සේ ගුලි වෙලා අතීතයට අනාගතයට යන්න පියාපත් ලැබිලා වගේ පියාඹන්න හිතෙනවා. අතීතේ දුක්බර මතක අස්සේ හිර වෙලා ආයෙත් පියවි ලෝකෙට ඇවිත් ගැස්සෙනකොට අනාගතේට ඉක්මනට දුවන්න හිතෙනවා.නැත්නම් ආසම පොතක් කෝපි කෝප්පයක් බොන අතරතුර රස විදින්න. ඇස් පියාගෙන ලස්සන සිංදුවක් අහන ගමන් ඒක මුමුණනන්න... Continue Reading →

WordPress.com.

Up ↑